بیم و امید صنعت پروفیل

اصغر خطیبی

  • شنبه 23 بهمن 1395

اخبار => گروه خبر

صنعت پروفیل و در و پنجره یو‌ پی‌وی‌سی جدا از مجموعه صنعت کشور نیست؛ صنعت کشور از سال 1391 وارد بحران رکود اقتصادی شده، به‌طوری‌که در سال 94 صنعت کشور و بخش تولید، سخت‌ترین سال خود را سپری کرد که در چهاردهه اخیر کم سابقه است.
بیم و امید صنعت پروفیل

افزون بر این شاهد رکود مضاعف در بخش ساختمان و بلاتکلیفی سیاست‌گذاری‌های دولت در بخش ساختمان هستیم به گونه‌ای که پس از سیاست تهاجمی دولت نهم و دهم در صنعت ساختمان با پروژه‌های مسکن مهر، ناگهان در دولت یازدهم این سیاست متوقف شد که این تضاد سیاست‌های دولت قبلی و فعلی صنعت ساختمان به ویژه ساخت مسکن را در یک محاق، تاریکی و بلاتکلیفی مطلق قرارداده است.

در چنین شرایطی، هیچ سرمایه‌گذاری صحیحی در بخش مسکن تدوین و اجرا نشده و ساخت مسکن‌های عمومی و اجتماعی هم به حاشیه رانده شد و به جای آن شاهد تغییر مسیر سرمایه‌گذاری‌ها به سمت ساخت و ساز تجاری و برج‌سازی هستیم که نماد آن را در تهران و دیگر کلانشهرها می‌توان رصد کرد.

 
برای دریافت فایل پی‌دی‌اف کلیک کنید

این درحالی‌ است که پیش‌ از رکود سالهای اخیر، کشور شاهد رونق اقتصادی نسبی بود و دستکم تامین و تولید مسکن شفاف‌تر به نظر می‌رسید و متناسب با سیاستهای بخش مسکن. سیاست‌های پولی مالی هم در حمایت از تولید و تامین مسکن طراحی شده بود که نتیجه آن فعال بودن بسیاری ظرفیت‌های مونتاژ در و پنجره و البته تولید پروفیل‌های یو.پی.وی.سی بود. اما متأسفانه در چندسال اخیر، تضاد در سیاست‌های ساخت مسکن عمومی و تغییر سیاست‌های پولی مالی باعث رکود سنگین و عمیق صنعت ساختمان و زمین‌گیر شدن بسیاری از واحدهای تولیدی و صنعتی مرتبط با صنعت ساختمان به ویژه در صنعت در و پنجره با پروفیل‌های یو.پی.وی.سی شده است.. وخامت اوضاع اقتصادی و رکود در بخش واقعی اقتصاد ایران باعث شده تا مسئولان دولتی، آمارهایی از شهرک‌های صنعتی ارائه می‌‌دهند که نشان می‌دهد بالغ‌بر 65 درصد از فعالیت صنعتی متوقف‌شده است.

به نظرم ظرفیت نصب شده واحدهای صنعتی تولید پروفیل یو.پی.وی.سی عضو انجمن بالغ بر 150 هزار تن در سال برآورد شده و در اوج رونق بازار مسکن و ساخت و ساز حداکثر تقاضا حدود 120 هزار تن خواهد بود، ولی متأسفانه رکود در صنعت ساختمان باعث کاهش ظرفیت تولید کارخانه‌های تولید پروفیل یو.پی.وی.سی به حداکثر 40 هزار تن در سال شده است و تولیدکنندگان داخلی با مشکل تقاضا مواجه هستند و از آنجا که سازندگان ساختمان با رکود در بازار مواجه هستند و به همین دلیل آمار ساختمان‌های نیمه‌کاره به وضوح در کلانشهرها بالارفته است.

البته امیدواریم که شرایط اقتصادی کشور کتحول شود و رکودی که گریبان‌گیر اقتصاد ایران است، تبدیل به رونق شود، چرا که یکی از روش‌های برون‌رفت از چالش‌های کنونی و بازگشت به دوران رشد اقتصادی، رونق بخض مسکن و ساختمان است، چرا که براساس ارزیابی ‌ها، بالغ ‌بر 40 درصد ظرفیت صنعت کشور مربوط به صنعت ساختمان است یعنی از میلگرد، تیرآهن و سیمان شروع می‌شود تا به رنگ و کاغذدیواری و قندیل و یراق و کاشی، در و پنجره و…به این ترتیب اگر تکلیف صنعت ساختمان، سیاست‌های عمومی بخش ساختمان و مردم در کشور روشن شود، 40 درصد ظرفیت اقتصاد کشور به تحرک می‌افتد و از شرایط طاقت‌فرسای فعلی خارج می‌شود.

واقع ماجرا این است که صنعت تولید پروفیل یو.پی.وی.سی در شرایط اضطرار و بقا قرارگرفته و با حداقل‌های ممکن آن بخشی که توانسته بدون در نظر گرفتن سود تنها خود را حفظ کند، امیدوار به آینده است و بخشی هم که نتوانست به تعطیلی کشیده شده است، و من معتقدم با این سیاست‌های مقطعی و نسخه‌پیچی‌های موضعی این مشکلات صنعت حل نخواهد شد!

ایجاد یک تشکل صنعتی به نام انجمن صنایع تولیدکنندگان پروفیل یو.پی.وی.سی ایرا با هدف سر و سامان دادن به مشکلات در صدد است تا با مشارکت اعضا با نیروی مضاعف و همفکری و خرد جمعی، راه را برای برون رفت از رکود و تنگناهای تولید جستجو کند که نتیجه آن باعث رونق در صنعت در و پنجره یو.پی.وی.سی خواهد بود. اما راه نجات پایان دادن به بلاتکلیفی سیاست‌های بخش مسکن در دولت است و مهم اینکه این سیاستها باید متناسب با نیاز مسکن آحاد مردم تعریف شده و به اجرا گذاشته شود.

آمارها نشان از نیاز کشور به ساخت سالیانه 1.5 تا 2 میلیون مسکن حکایت دارد و اگر سیاست نظام و دولت روشن باشد، به طور طبیعی سیاست‌های پولی و مالی هم برای خروج صنعت ساختمان به عنوان پیشران اقتصاد باید تغییر کند و در این صورت صنعت ساختمان به‌صورت یک لوکوموتیو، همه واگن‌ها را پشت خود به حرکت در خواهد آورد و شاهد نمایان شدن آثار رشد اقتصادی در بخش‌های واقعی خواهیم بود.

درواقع سهم یک تشکل صنعتی در بسترسازی، ایجاد و تصمیمات اساسی برای رونق اقتصادی حتی صفر هم نیست و نهایتاً ما به عنوان اعضای انجمن تولیدکنندگان پروفیل یو.پی.وی.سی می‌توانیم نسبت به تنگناهای تامین مواد اولیه، انتقاد خود را مطرح کنیم و البته که مسولان توجه جدی هم نشان نمی‌دهند الان در شرایطی که قیمت درو پنجره یو.پی.وی.سی نوسان 30 تا 35 درصدی داشته، جتی اگر قیمت مواد را ثابت بگیریم، چون تقاضایی وجود ندارد، هیچ رونقی وجود ندارد و نهایتاً همه واحدهای تولیدی یکی پس از دیگری تعطیل می‌شوند و شاهد پدیده‌هایی چون افت کیفیت پنجره‌ها، نرخ‌شکنی، واردات غیراستاندارد و دست‌انداز در تامین مواد اولیه هستیم. در واقع همه اعتراض‌ها ناشی از یک نکته است و آن عدم رونق در صنعت و تولیدات . رکودی است که ما گرفتار آن هستیم و در بخش مسکن به‌صورت مضاعف نمایان شده است؛ بنابراین باید سیاست‌گذاران روشن اعلام کنند تا تکلیف صنعت ساختمان کشور و مسکن عمومی مردم روشن شود.


* رئیس هیات مدیره شرکت زرین بنا پارسیان(سیندژ)

منبع: ماهنامه دنیای نما و پنجره، شماره یک، بهمن 1395


ارسال نظر

ارسال