در گفتگوی اختصاصی با ماهنامه دنیای نما و پنجره

تغییر زمان برگزاری نمایشگاه 98

فرهاد امینیان، مدیرعامل شرکت بین المللی و بازرگانی نمایشگاهی تهران به سؤال ها و ابهام ها پاسخ می دهد.

  • شنبه 1 دی 1397 ساعت 14:41

اخبار => اخبار

زمان برگزاری یازدهمین دوره نمایشگاه بین المللی در و پنجره و صنایع وابسته در سال آینده تغییر می کند. این خبری مهم برای فعالان صنعت در، پنجره، شیشه و صنایع وابسته آن است.
تغییر زمان برگزاری نمایشگاه 98

فرهاد امینیان، مدیرعامل شرکت بینالمللی و بازرگانی نمایشگاهی تهران در گفتگوی تفصیلی و صریح با ماهنامه دنیای نما و پنجره به ابهامها و انتقادها درباره زمان برگزاری این رویداد مهم نمایشگاهی و خدمات مورد انتظار شرکتکنندگان پاسخ داد و در واکنش به نامه انجمن تولیدکنندگان صنایع پروفیل یوپیویسی ایران میگوید: به هرحال هر تشکل، گروه یا حتی شرکت منفرد برای سیاستهای کاری خود، منطق و اصولی را در نظر میگیرد که مشارکت در نمایشگاهها هم جزو همین اصول قرار دارد و درحال حاضر انجمن تولیدکنندگان یوپیویسی به این جمعبندی رسیدهاند که به صورت یکپارچه در نمایشگاه حضور نیابند و هریک از اعضاء براساس مصالح خود در آن شرکت کنند. وی خاطرنشان کرد: حتی سال آینده که نمایشگاه در نیمه اول سال برپا میشود باز هم انتخاب اینکه شرکت یا مجموعهای در نمایشگاه حضور یابد یا نه کاملاً در اختیار خود آن مجموعه یا شرکت است چون ممکن است برای بعضی از شرکتها نیمه اول سال مطلوب نباشد.  مجری برگزاری نمایشگاه تخصصی و بینالمللی در و پنجره ایران همچنین میگوید: برگزاری نمایشگاهها در کشور ما یک فرآیند دولتی است. مطمئن باشید اگر این فرآیند به طور کامل به بخش خصوصی واگذار شود، دیگر تعرفه مشارکت در نمایشگاهها در این حد کم نخواهد بود و آنوقت میتوان میزان تبلیغات نمایشگاهها را به حد مطلوب و تأثیرگذارتری رساند. امینیان در عین حال اظهار میدارد: برنامههای تشویقی برای خریداران کالاهای عرضه شده در نمایشگاهها نیازمند تدوین سیاستهای کلانی است که در اختیار ما قرار ندارد و باید بعضی از ارگانهای دولتی مثل وزارت صنعت، معدن و تجارت، وزارت اقتصاد و دارایی، گمرک و سایر نهادهای مرتبط در این زمینه تصمیمگیری کنند. البته با تلاش و همت انجمن برگزارکنندگان نمایشگاههای بین المللی ایران و رایزنیهایی که در این خصوص با نهادهای ذیربط انجام شده، اقدامات خوبی در حال انجام است که به محض تصویب شدن اعلام خواهد شد. این گفتگو را بخوانید:

ارزیابی شما از نمایشگاه دهم چیست و نمایشگاه امسال جه تفاوتی با دوره قبل از حیث کمی و کیفی خواهد داشت؟ و چه برنامه‌هایی برای امسال تدارک دیده اید؟

 نمایشگاه امسال در سایه شرایط اقتصادی حاکم و نیز شرایط پس از افزایش تحریم‌های خارجی علیه کشورمان برگزار می‌شود. طبیعتاً در چنین وضعیتی انتظار بر این است که به دلیل فشارهای اقتصادی موجود و رکود بازار ساختمان و مسکن شاهد کاهش سطح مشارکت شرکت‌ها و مؤسسات در نمایشگاه باشیم، ولی خوشبختانه و با در نظر گرفتن شرایط حاکم، میزان مشارکت در نمایشگاه در سطح خیلی خوبی است. به هرحال حتی در شرایط دشوار و نابسامان اقتصادی، این نمایشگاه‌ها هستند که هنوز هم می‌توانند نقطه امید تولیدکنندگان و صنعتگران باشند و چشم‌انداز امیدوارکننده‌ای را پیش ‌روی آن‌ها قرار دهند. البته درهر صورت سطح مشارکت شرکت‌های خارجی نسبت به دوره‌های قبل پایین‌تر است که این امر فعلاً در مورد تمامی نمایشگاه‌هایی که در ایران برگزار می‌شوند، جاری است و ارتباطی به موضوع نمایشگاه ندارد و همان‌طور که ذکر شده ناشی از مناسبات بین‌المللی و سیاست‌های اقتصادی کشور است. برنامه‌هایی که برای امسال تدارک دیده شده‌اند، برپایی تعداد بیشتر ورک‌شاپ‌ها و جلسات B2B در سطح وسیع‌تر نسبت به قبل است.

  آیا نوسانات نرخ ارز و تنگنای ایجاد شده بر سر تجارت پس از تصمیم‌های ارزی اثری بر مشارکت شرکت‌های خارجی و یا نمایندگی آن‌ها در ایران جهت حضور در نمایشگاه دهم داشته است؟

 بدون تردید افزایش نرخ ارز آن هم در چنین سطحی، بر عملکرد همه واحدهای صنعتی، تولیدی یا خدماتی و به ویژه واردکنندگان تأثیرات منفی و بازدارنده دارد. سیاست‌های ارزی هم که در پی نوسانات نرخ ارز در پیش گرفته شده، مسلماً دامنه فعالیت نمایندگی‌های خارجی و واردکنندگان را بیش از پیش محدود می‌سازد. از سوی دیگر مناسبات خارجی ما با دیگر کشورها که بخشی از آن ناشی از تحریم‌های بین‌المللی است نیز موجب می‌شود که بسیاری از شرکت‌های خارجی که به صورت بالقوه می‌توانستند با شرکت‌های ایرانی همکاری و تعاملی داشته باشند، حداقل فعلاً از این تصمیم خود عقب‌نشینی کنند یا آن‌را به آینده موکول کنند. به طورکلی و در یک جمله باید گفت که نوسانات نرخ ارز و به قول شما تنگناهای ایجاد شده در تجارت به طور قطع در میزان مشارکت کشورها و شرکت‌های خارجی در تمامی نمایشگاه‌های کشورمان همچون سایر عرصه‌های اقتصادی تأثیرات منفی خود را به جا می‌گذارد.

  یکی از خلأهای اساسی در نمایشگاه‌های تخصصی، فقدان انسجام بین نمایشگاه‌های بین‌المللی و تخصصی با نمایشگاه‌های استانی مرتبط است و تکرار نمایشگاه‌های استانی با عناوین مختلف شاید به اعتبار و اعتماد مدیران شرکت‌ها ضربه زده باشد. شما این مساله را تایید می کنید و اساسا پیشنهاد شما چیست؟

 بنده شخصاً معتقدم که نیازی نیست در همه استان‌های کشورمان نمایشگاه داشته باشیم. در همه کشورها، شهرهای نمایشگاهی مشخص شده‌اند و در واقع نمایشگاه‌هایی که در آن شهر برپا می‌شوند با نام خود آن شهر تبدیل به برند شده‌اند. سیاستگذاری‌های ما هم باید به این سمت می‌بود که چنین اتفاقی در کشورمان بیفتد و فقط چند شهر محدود صرف‌نظر از بزرگ یا کوچک بودن‌شان چنانچه شرایط تبدیل شدن به قطب نمایشگاهی را داشته باشند، میزبان نمایشگاه‌ها باشند. ولی متأسفانه به دلیل بعضی از سیاست‌های غیرصحیح، هم اینک در بسیاری از شهرهای کشورمان نمایشگاه‌هایی برپا می‌شوند که کمترین قرابتی با استانداردهای نمایشگاهی حتی در سطح کشور خودمان هم ندارند. بهتر بود که ما در این زمینه از کشورهای پیشرفته در حوزه نمایشگاهی الگوبرداری می‌کردیم. ما هم که متأسفانه چون خودمان را در همه زمینه‌ها بهترین در جهان می‌دانیم، هیچگاه حاضر به تأسی از کشورهای پیشرفته نیستیم و خود را بی‌نیاز از تجربیات آن‌ها می‌دانیم. البته این نکته را که فرمودید این موضوع به اعتبار و اعتماد مدیران شرکت‌ها لطمه بزند تأیید نمی‌کنم چرا که انتخاب این که شرکت‌ها در کدام نمایشگاه و در چه استانی مشارکت نمایند با خود آن‌ها است و کسی ایشان را اجبار به حضور در یک نمایشگاه نمی‌کند.

  ارزیابی کلی شما از نامه انجمن صنایع تولیدکنندگان پروفیل یو پی وی سی ایران چیست و چرا پس از چند سال همکاری نزدیک در برگزاری نمایشگاه تخصصی و بین‌المللی صنعت در و پنجره کار به جایی رسید که اعلام کنند، در نمایشگاه امسال حضور پیدا نمی کنند؟

 به هرحال هر تشکل، گروه یا حتی شرکت منفرد برای سیاست‌های کاری خود، منطق و اصولی را در نظر می‌گیرد که مشارکت در نمایشگاه‌ها هم جزو همین اصول قرار دارد. درحال حاضر انجمن تولیدکنندگان یوپی‌وی‌سی به این جمع‌بندی رسیده‌اند که به صورت یکپارچه در نمایشگاه حضور نیابند و هریک از اعضاء براساس مصالح خود در آن شرکت کنند. مهمترین موضوع مطرح شده از سوی انجمن در جلساتی که داشتیم، به زمان برپایی نمایشگاه مربوط می‌شد که همان‌طور که بنده قبلاً هم اشاره داشتم تغییر زمان برگزاری یک نمایشگاه بزرگ در گرید A نیاز به برنامه‌ریزی طولانی دارد که با توجه به تقویم فشرده شرکت سهامی نمایشگاه‌های بین‌المللی ایران این امکان تا سال جاری فراهم نشده بود. ما از سال 92 به دنبال انتقال نمایشگاه در و پنجره به نیمه اول سال بودیم که از همان زمان هم مسئولین شرکت سهامی نمایشگاه‌ها این قول را دادند که در اولین سالی که این امکان فراهم شود نسبت به این جابجایی اقدام می‌کنند. با وجود اینکه بعضی از شرکت‌ها و گروه‌های شرکت کننده در نمایشگاه خواستار تغییر تاریخ نمایشگاه بودند ولی در چند سال گذشته امکان آن فراهم نشد و در نهایت این امر به سال 98 موکول شد و همان‌گونه که در ابتدای امسال در خرداد ماه 97  و در چندین مصاحبه هم اعلام کرده بودیم در سال 98 نمایشگاه در و پنجره در نیمه اول سال برگزار می‌شود که آن هم نتیجه پیگیری‌های مکرر،مستمر و دامنه‌دار شرکت ما بوده است. حال بعضی شرکت‌ها یا تشکل‌ها تمایل به اینکه امسال را هم تحت شرایط زمانی قبل در نمایشگاه حضور یابند داشته‌اند و بعضی دیگر نداشته‌اند. این یک امر کاملاً معمول و حق طبیعی ایشان است که انتخاب کنند چنانچه زمان برگزاری نمایشگاه مطلوب نظرشان نباشد در نمایشگاه حضور یابند یا خیر. حتی سال آینده که نمایشگاه در نیمه اول سال برپا می‌شود باز هم انتخاب اینکه شرکت یا مجموعه‌ای در نمایشگاه حضور یابد یا نه کاملاً در اختیار خود آن مجموعه یا شرکت است چون ممکن است برای بعضی از شرکت‌ها نیمه اول سال مطلوب نباشد.

  آن‌ها می‌گویند در جریان نهمین دوره نمایشگاه گویا مذاکراتی با مدیرعامل وقت شرکت بین المللی نمایشگاه‌ها انجام شده و قرار بود تا زمان برگزاری نمایشگاه تغییر کند و این وعده محقق نشده است، شما در جریان این مذاکرات بوده‌اید و چرا رایزنی‌ها به نتیجه نرسید؟

 بله در جریان این مذاکرات بوده‌ام. جلسه‌ای با مدیریت امور نمایشگاه‌های داخلی شرکت سهامی نمایشگاه‌های بین‌المللی ایران در سال 96 برگزار شد که در همان زمان هم ایشان اعلام کردند در اولین سالی که امکان تغییر تاریخ فراهم شود این جابجایی را انجام می‌دهند که حالا این امکان برای سال 98 فراهم شده است. علت بی‌نتیجه بودن مذاکرات انجمن با شرکت سهامی نمایشگاه‌های بین‌المللی هم فشردگی تقویم نمایشگاه‌ها و وسعت نمایشگاه در و پنجره بود که جابجایی آن‌را تا امسال غیرممکن کرده بود.

  منتقدان می‌گویند که نه زمان انتخاب شده برای برگزاری نمایشگاه مناسب است و نه ساعت بازدید آن؛ اصولا آیا شما تاکنون تلاش و رایزنی برای تغییر زمان نمایشگاه و انتقال آن به نیمه نخست امسال انجام داده‌اید و تعیین ساعت بازدید نمایشگاه بر عهده چه نهادهایی است و می‌شود ساعت بازدید را تغییر داد؟

  در مورد زمان نمایشگاه که عرض کردم از سال 98 به نیمه اول سال و در واقع به سه ماهه دوم سال انتقال خواهد یافت . البته ذکر این نکته را لازم میدانم که علت اصلی تمایل شرکت کنندگان به تغییر تاریخ نمایشگاه ریشه در رکود اقتصادی به ویژه در بخش ساختمان و مسکن دارد وگرنه تاریخ فعلی نمایشگاه همان تاریخی است که طی 9 دوره برگزاری ، نمایشگاه از 3 سالن به 10 سالن افزایش یافت . مسلماً اگر صرفاً تاریخ برگزاری نمایشگاه نامناسب بود هرسال شاهد رشد و توسعه مستمر این نمایشگاه نبودیم . درخصوص ساعت کار نمایشگاه باید عرض کنم که به دلیل موقعیت مکانی محل دائمی نمایشگاههای بین المللی تهران و به منظور کاهش مشکلات ترافیکی منطقه، چندین نهاد و سازمان تصمیم گیرنده هستند که در قالب یک کمیته متشکل از نمایندگان شرکت سهامی نمایشگاههای بین المللی ایران، شورای تأمین استان ، شورای عالی ترافیک، نیروی انتظامی و فرمانداری در این خصوص تصمیم گیری مینمایند . برون ده این جلسات تاکنون این بوده که ساعت کار نمایشگاهها فعلاً از ساعت 9 صبح تا 5 بعد از ظهر باشد . بنده هم معتقدم که زمان کار برای نمایشگاهها ایده آل نیست ولی در این زمینه ما تصمیم گیرنده نیستیم . البته این نکته را هم عرض کنم که این نقطه نظر همه شرکت‌ها نیست . در نظرسنجی‌هایی که اداره روابط عمومی شرکت سهامی نمایشگاهها در چند سال گذشته به عمل آورده ، تعداد شرکت کنندگانی که با ساعت کار فعلی نمایشگاهها موافق بودند هم خیلی زیاد بوده است .

  یکی از انتقادهای شرکت‌ها این است که میزان اطلاع رسانی درباره نمایشگاه کافی نیست و تنها محدود به چند بیلبورد و آگهی در رسانه‌های خاص می‌شود؛ آن‌ها می‌گویند چرا در نشریات خارجی تبلیغ نمی‌شود و چرا برنامه‌ای برای تشویق خریداران احتمالی کالاهای‌ ایرانی عرضه شده در نمایشگاه صورت نمی‌پذیرد. پاسخ شما چیست؟

 اطلاع‌رسانی که ما انجام می‌دهیم شامل مواردی همچون بیلبردهای سطح شهر، نشریات تخصصی، جراید کثیرالانتشار، خبرگزاری‌ها، ارسال پیامک، استفاده از کانال‌ها و شبکه‌های مجازی مثل تلگرام و اینستاگرام و. ...، مکاتبات مستقیم و در برخی موارد تیزر تلویزیونی است. ما حتی حاضریم در کانال‌های ماهواره‌ای هم نسبت به انجام اطلاع‌رسانی نمایشگاه‌هایمان اقدام کنیم ولی می‌دانید که این اقدام تبعات بعدی دارد. درحال حاضر با توجه به تعرفه‌ای که برای نمایشگاه‌ها تصویب شده و میزان درآمد و هزینه نمایشگاه‌ها، این میزان، حداکثر امکانی است که برای تبلیغات وجود دارد. همین چند بیلبردی که می‌فرمائید بالغ بر 400 میلیون تومان هزینه در بر دارد که با توجه به درآمد نمایشگاه‌ها در بسیاری از نمایشگاه‌ها همین بیلبردها را هم نمی‌بینید. ولی با این وجود ما همواره تعداد زیادی بیلبرد در بزرگراه‌ها و معابر مهم که بازدهی بهتری دارد، نصب می‌کنیم. به هرحال تعرفه‌های نمایشگاه‌ها مصوب وزارت صنعت، معدن و تجارت است. به عبارت بهتر باید گفت که برگزاری نمایشگاه‌ها در کشور ما یک فرآیند دولتی است. مطمئن باشید اگر این فرآیند به طور کامل به بخش خصوصی واگذار شود، دیگر تعرفه مشارکت در نمایشگاه‌ها در این حد کم نخواهد بود و آن‌وقت می‌توان میزان تبلیغات نمایشگاه‌ها را به حد مطلوب و تأثیرگذارتری رساند. برنامه‌های تشویقی برای خریداران کالاهای عرضه شده در نمایشگاه‌ها نیازمند تدوین سیاست‌های کلانی است که در اختیار ما قرار ندارد و باید بعضی از ارگان‌های دولتی مثل وزارت صنعت، معدن، تجارت، وزارت اقتصاد و دارایی، گمرک و سایر نهادهای مرتبط در این زمینه تصمیم‌گیری نمایند. البته باید به این نکته هم اشاره کنم که با تلاش و همت انجمن برگزارکنندگان نمایشگاه‌های بین‌المللی ایران و رایزنی‌هایی که در این خصوص با نهادهای ذیربط انجام شده، اقدامات خوبی در حال انجام است که به محض تصویب شدن اعلام خواهد شد.

  یکی از تفاوت‌های نمایشگاه‌های تخصصی نظیر نمایشگاه در و پنجره ایران، به عدم استفاده مطلوب از ظرفیت رسانه‌های تخصصی برمی‌گردد و نگاه شرکت مجری نمایشگاه به رسانه‌های تخصصی با شرکت‌های حاضر در نمایشگاه تفاوت نمی‌کند در حالی که در اکثر قریب به اتفاق نمایشگاه‌های تخصصی بین‌المللی از صنعت خودرو تا نفت، گاز و پتروشیمی، تسهیلات ویژه‌ای برای رسانه‌های مرتبط در نظر گرفته می شود و آن‌ها حتی به صورت رایگان مشارکت می‌کنند و هدف، استفاده از ظرفیت‌های رسانه‌ای و فرهنگ سازی آن‌هاست، اما این مساله در خصوص نمایشگاه صنعت در و پنجره صدق نمی‌کند. چرا؟

 اتفاقاً ما هم با نشریات تخصصی مرتبط با صنعت در و پنجره تعامل داریم. درحال حاضر ما با 7 نشریه تخصصی از جمله نشریه شما همکاری داریم و بهترین مکان‌ها در بهترین سالن‌های نمایشگاه را به نشریات اختصاص داده‌ایم و در ازای آن هم انتظار داریم در زمینه اطلاع‌رسانی نمایشگاه تأثیرگذار ظاهر شوند. طبیعتاً درخصوص هرکدام از این نشریات که میزان این تأثیرگذاری قابل ملاحظه باشد ما هم هزینه‌ای از ایشان دریافت نمی‌کنیم. از طرف دیگر بدیهی است که با نشریاتی که حوزه نفوذ آن‌ها زیاد نیست نمی‌توانیم همکاری پایاپای داشته باشیم.

  به طور مثال آن‌ها انتظار دارند که در بازارهای دیگر کشورها حضور داشته باشند و می‌گویند اگر نمایشگاه بین‌المللی است پس باید دست‌کم از کشورهای همسایه نظیر افغانستان، عراق، کشورهای حاشیه خلیج فارس و حوزه دریای خزر، بازدیدکننده خارجی هم حضور پیدا کند، اما عمده بازدیدکنندگان ایرانی هستند که به همین دلیل عنوان می‌کنند که نیازی دیگر به حضور در نمایشگاه نیست. اصولا مسئولیت این مهم بر عهده شرکت برگزار کننده نمایشگاه است یا اینکه دولت به‌عنوان متولی تجارت و صادرات باید مشوق‌ها و تسهیلات خاصی در نظر بگیرد؟

 سیاست‌های تشویقی و ارائه تسهیلات به بازدیدکنندگان خارجی در حیطه اختیارات دولتی است ولی خود ما با بهره‌گیری از بانک اطلاعاتی وسیعی که داریم از تمامی شخصیت‌های حقیقی و حقوقی خارجی که به نوعی مخاطبان نمایشگاه محسوب می‌شوند دعوت می‌کنیم که از نمایشگاه بازدید کنند و در همین راستا ما در هر دوره نمایشگاه حتی هزینه بلیت و اقامت تعدادی از بازدیدکنندگان خارجی را که در قالب هیأت تجاری به نمایشگاه بیایند و مورد تأیید سازمان توسعه تجارت ایران باشند، تقبل می‌کنیم و این افراد در نمایشگاه حضور می‌یابند. به‌عنوان مثال در سال گذشته هزینه 4 هیأت خارجی را تقبل کردیم که این هیأت‌ها از کشورهای افغانستان، ترکیه، ایتالیا و آذربایجان در نمایشگاه حضور یافتند و مجموع نفرات آن‌ها 22 نفر بودند. ولی واقعیت این است که ما بیش از این امکان هزینه کردن در این بخش را نداریم. فکر می‌کنم در نهایت باید راهکارهای مؤثرتری برای حضور افراد خارجی به‌عنوان بازدیدکننده نمایشگاه‌ها در کشورمان پیدا شود. چون متأسفانه مخاطبان خارجی تمایل چندانی به حضور در نمایشگاه‌های ایران از خود نشان نمی‌دهند. اینکه ما هزینه سفر چند هیأت را تقبل می‌کنیم که نهایتاً 20 یا 30 نفر خارجی هر چند متخصص و افراد کلیدی در نمایشگاه باشند راه‌حل  اساسی این مشکل نیست. باید یک بررسی واقع‌بینانه کنیم که چرا خارجی‌ها به ایران نمی‌آیند چه برای کار و چه برای تفریح. اگر به همین نمایشگاه‌های کشورهای اطراف خودمان نگاه کنیم خیلی راحت تفاوت حضور خارجی‌ها را در نمایشگاه‌های خودمان با آن‌ها متوجه می‌شویم. نمایشگاه‌ها در همه جا واقعاً یک محل گردهمایی بین‌المللی از مخاطبین است ولی در کشور ما این‌گونه نیست. البته دلیل نیامدن افراد خارجی تقریباً برای همه ما مشخص است ولی متأسفانه به دلیل یک سری سیاست‌های بازدارنده در سطح کلان، راهکارهای منطقی و صحیح در این مورد چندان جواب نمی‌دهد.

  نزدیک بودن زمان برگزاری نمایشگاه ایران با نمایشگاه ترکیه هم محل انتقاد است به ویژه اینکه نمایشگاه ایران در ماه‌های پایانی سال و نمایشگاه ترکیه در ابتدای سال میلادی برگزار می شود و به همین دلیل انتظار عقد قرارداد بین شرکت‌های حاضر در نمایشگاه با شرکت کنندگان و بازدیدکنندگان در پایان یک سال سخت بوده و مذاکرات تجاری خوبی هم صورت نمی پذیرد، جواب شما چیست؟

 به طورکلی هم‌زمانی نمایشگاه‌های ما با بعضی از نمایشگاه‌های مشابه در سایر کشورها اجتناب‌ناپذیر می‌شود، البته نمایشگاه استانبول با نمایشگاه ما حداقل یک ماه فاصله زمانی دارد که این فاصله کاملاً نرمال است و تداخلی با نمایشگاه تهران ندارد. ولی به هرحال همان‌طور که ذکر شد زمان برگزاری نمایشگاه در و پنجره تهران در سال بعد تغییر کرده است.

  شرکتی که شما مدیریت آن را دارید سال‌ها در برگزاری نمایشگاه‌های تخصصی فعالیت دارد و عضو UFi هم هستید، واقعا مسئولیت یک شرکت ایرانی در برگزاری نمایشگاه‌های تخصصی با شرکت‌های خارجی رقیب تا چه اندازه متفاوت است و آیا انتظار ارائه تسهیلاتی نظیر هزینه رفت و برگشت بازدیدکنندگان خارجی، خدمات فرودگاهی رایگان، اقامت و حضور تبلیغاتی در برخی کشورهای هدف، با توجه به حیطه وظایف و اختیارات قانونی تعریف شده برای شرکت ایرانی شدنی است؟

 همان‌گونه که عرض شد نمایشگاه‌ها در ایران هنوز دولتی است. بیشتر درآمد نمایشگاه‌ها در اختیار دولت قرار می‌گیرد. این موضوع در کشورهای دیگر که صنعت نمایشگاهی پیشرفته‌ای دارند به این شکل نیست و کل درآمد یا حداقل بخش عمده آن در اختیار برگزارکننده خصوصی است. طبیعتاً در چنین حالتی هزینه کردن برای خدماتی که اشاره کردید امکان‌پذیر می‌گردد در حالی که در کشور ما ارائه این خدمات در قالب خدمات جنبی نمایشگاه‌ها اصولاً تعریف نشده است و برابر قانون جاری، ارائه هرگونه خدمات جانبی که در قبال دریافت وجه از مشارکت‌کنندگان باشد در حال حاضر ممنوع است.

  برخی مدیران شرکت‌ها به صراحت می‌گویند نمایشگاه‌های ایران فقط جایی برای پول گرفتن شده و بازده اقتصادی برای آن‌ها ندارد و حتی گاه انتقاد می‌کنند چرا به شرکت‌هایی که در نمایشگاه حضور نمی‌یابند، اجازه تبلیغات محیطی و نظایر آن در ایام برگزاری نمایشگاه داده می‌شود. چه پاسخی دارید؟

 بنده نمی‌توانم به طورکلی در این مورد که نمایشگاه‌های مختلف بازدهی دارند یا نه اظهار نظری بکنم چرا که بازدهی نمایشگاه‌ها علاوه بر شرایط ساختاری و ماهوی آن‌ها به شرایط اقتصادی کشور که در دوران رونق باشد یا رکود، تحریم باشد یا نه، نرخ ارز در چه وضعیتی باشد، قوانین و مقررات مربوط به تولید، صادرات و واردات تا چه حد دست‌خوش تغییرات به خصوص تغییرات نامطلوب باشد بستگی دارد. بنابراین در مقطعی یک دوره از نمایشگاه بسیار پربازده است و یک دوره در مقطعی دیگر چندان بازدهی ندارد. به هرحال در کشوری که اقتصاد و تجارت وضعیت باثباتی ندارند و تحت تأثیر هر نوع عامل بیرونی و داخلی دچار نوسان می‌شوند، نمی‌توان انتظار داشت که نمایشگاه‌ها همیشه بدون تأثیرپذیری از اقتصاد و شرایط کلی مملکت محل رونق و وفور بازدهی باشند. در مورد اجازه تبلیغات محیطی در ایام برگزاری نمایشگاه‌ها برای شرکت‌هایی که در نمایشگاه حضور نمی‌یابند، کلاً تبلیغات محیطی نمایشگاه در اختیار شرکت سهامی نمایشگاه‌ها است که گاه رأساً و گاه از طریق واگذاری به شرکت‌های پیمانکار نسبت به ارائه این خدمات اقدام می‌کند. بنده هم شخصاً معتقدم که بهتر است شرکت‌هایی که در نمایشگاه حضور ندارند، اجازه انجام تبلیغات در محوطه نمایشگاه را نداشته باشند هرچند که این یک ایده استاندارد و فراگیر نیست ولی فکر می‌کنم در نمایشگاه‌های ما بهتر است تبلیغات صرفاً در اختیار شرکت‌کنندگان در هر نمایشگاه باشد. البته ظاهراً درحال حاضر شرکت سهامی نمایشگاه‌ها انجام تبلیغات محیطی را برای این‌گونه شرکت‌ها ممنوع کرده است.

  در طول 9 دوره گذشته شاهد رشد کمی و کیفی نمایشگاه‌ها بوده‌ایم ولیکن این سؤال مطرح است که چرا رایزنی و برنامه‌ریزی لازم برای حضور دست‌کم مسئولانی از جمله سازمان‌های نظام مهندسی، شهرداری‌ها، مقامات وزارت راه و شهرسازی، مدیران شرکت‌های مهندسی و مشاور، کارآفرینان و فعالان صنعت ساختمان صورت نمی‌پذیرد به گونه‌ای که گویا فقط این نمایشگاه مختص فعالان صنعت در و پنجره است و ارتباطی با صنعت ساختمان ندارد.

 فکر نمی‌کنم در مورد نمایشگاه در و پنجره به اینگونه که می‌فرمائید بوده باشد. ما در طول ادوار مختلف این نمایشگاه همواره پذیرای افرادی که در بخش‌های مختلف ساختمان برای این نمایشگاه تأثیرگذار هستند بوده‌ایم. ما سعی کرده‌ایم تا حد امکان از کسانی دعوت کنیم که مخاطب مستقیم نمایشگاه هستند. به‌عنوان مثال تا جایی که الان حضور ذهن دارم در دوره‌های اخیر نمایشگاه، اعضاء و مسئولین کانون سراسری انبوه‌سازان، اعضاء انجمن شرکت‌های ساختمانی، مسئولین سازمان نظام‌مهندسی، مدیران شهرداری‌ها، سازمان بهره‌وری انرژی و شرکت بهینه‌سازی مصرف سوخت و سایر بخش‌های مرتبط در نمایشگاه حضور داشته‌اند. حتی چندین سال، افتتاح نمایشگاه را توسط رئیس کانون انبوه‌سازان انجام می‌دادیم و در سال گذشته هم کلاً برگزاری کارگاه‌های آموزشی برعهده سازمان نظام‌مهندسی قرار گرفت. درواقع می‌خواهم این نکته را بیان کنم که سازمان‌ها و مراکزی که مخاطبین نمایشگاه هستند همیشه در نمایشگاه حضور داشته‌اند ولی با این وجود چنانچه افراد حقیقی یا حقوقی خاصی مدنظر باشد که حضورشان در نمایشگاه مؤثر باشد کاملاً آمادگی داریم که به ما معرفی شوند و ما ایشان را به نمایشگاه دعوت می‌نماییم. در این رابطه تشکل‌ها و نشریات می‌توانند نقش مؤثر و مفیدی داشته باشند و قطعاً ما از این موضوع استقبال می‌کنیم چرا که دقیقاً در راستای سیاست‌ها و برنامه‌ریزی‌های ما است.

  مقایسه سالن‌ها و تجهیزات محل دائمی نمایشگاه بین‌المللی ایران با دیگر کشورها شاید حکایت از فرسوده شدن سالن‌ها و تجهیزات دارد و البته گفته می شود هزینه حضور در نمایشگاه برای شرکت‌های ایرانی سنگین اما برای خارجی‌ها ارزان است؛  پیشنهاد شما چیست؟

در مورد سالن‌ها بنده هم موافقم که تأسیسات و مستحدثات نمایشگاه بین‌المللی تهران قدیمی است هرچند که اخیراً نسبت به بازسازی یا نوسازی تجهیزات بعضی از سالن‌ها و همچنین احداث سالن‌های جدید اقدامات خوبی به‌عمل آمده ولی به هرحال هنوز فاصله زیادی با نمایشگاه‌های کشورهای پیشرفته داریم. البته چون در حیطه اختیارات و اطلاعات بنده نیست نمی‌توانم در زمینه علل کندی روند بهینه‌سازی سالن‌ها اظهار نظر دقیقی کنم. در خصوص هزینه حضور در نمایشگاه که گفتید برای ایرانی‌ها گران و برای خارجی‌ها ارزان است اصلاً موافق نیستم چرا که هزینه مشارکت برای شرکت‌های ایرانی در بالاترین گرید نمایشگاهی درحدود 140 هزار تومان به ازاء هر مترمربع غرفه است که با نرخ یوروی 5200 تومان هم که محاسبه کنیم کمتر از 27 یورو خواهد بود در حالی که برای شرکت‌های خارجی هزینه مشارکت به ازای هر مترمربع حدود 270 یورو می‌باشد. به هرحال ما در هیچ کجا نمایشگاهی که هزینه مشارکت در آن 27 یورو باشد، نداریم. این نکته را از این جهت عرض می‌کنم که ملاک محاسبه و مقایسه تعرفه‌های نمایشگاهی در همه کشورها دلار یا یورو است.

  یکی دیگر از انتقادهای مطرح شده این است که پیدایش و شکل گیری نمایشگاه صنعت در و پنجره ایران ابتدا با حمایت صنعت پروفیل و در و پنجره یوپی‌وی سی شکل گرفته و قرار بود این یک نمایشگاه تخصصی باقی بماند؛ اما دامنه فعالیت آن به گونه‌ای گسترش کمی یافته که بیم آن می‌رود این نمایشگاه جنبه تخصصی بودن خود را از دست بدهد. شما نگران عمومی شدن نمایشگاه و فاصله گرفتن آن از جنبه تخصصی و بین‌المللی آن نیستید؟

به هیچ‌وجه این‌گونه نیست. این نمایشگاه از ابتدا و از دوره نخست آن نمایشگاه در و پنجره و صنایع وابسته بوده است نه چیز دیگری. طرح اولیه آن هم که در سال 1386 به سازمان توسعه تجارت ارائه و منجر به صدور مجوز برگزاری آن از سوی آن سازمان شد با نام نمایشگاه بین‌المللی در و پنجره و صنایع وابسته بوده است و در واقع هیچ‌گونه تغییری در ماهیت نمایشگاه ایجاد نشده است. تمامی سوابق شامل طرح اولیه، طرح‌های توجیهی، برنامه محتوایی و گروه‌های کالایی آن که به تأیید و تصویب سازمان توسعه تجارت رسید نیز با همین عنوان در سازمان مذکور موجود است. این نمایشگاه از ابتدا با هدف معرفی ظرفیت‌های صنعت در و پنجره به‌عنوان بخشی از محصولات ساختمانی شکل گرفت. بزرگ‌ترین گروه کالایی این نمایشگاه گروه درهای ساختمانی است که عمدتاً شامل درهای ضدسرقت و درهای چوبی می‌شود. پروفیل یوپی‌وی‌سی هم به‌عنوان بخشی از این صنعت و یکی از زیرگروه‌های نمایشگاه می‌باشد. از همان اولین دوره هم، نمایشگاه بدون حمایت خاصی با مشارکت کلیه گروه‌های صنعت در و پنجره برپا شد که هنوز عکس‌ها و کتاب رسمی آن موجود است. ضمن اینکه بیشتر نمایشگاه‌های مهم در این حوزه که در دنیا برگزار می‌شوند تحت عنوان نمایشگاه در و پنجره هستند و اگر تفکیکی باشد در میان گروه‌های کالایی و سالن‌های تحت پوشش آن‌ها است و یا در مجزا شده‌ترین حالت تحت دو عنوان یکی نمایشگاه در و یکی نمایشگاه پنجره در مفهوم عام آن که معمولاً هم هم‌زمان برگزار می‌شوند، صورت گرفته است.

 منتقدان با اشاره به اساسنامه شرکت بین المللی نمایشگاه‌های ایران می‌گویند فلسفه نمایشگاه‌های بین‌المللی و تخصصی توسعه صادرات و تسهیل تجارت در فضای عادلانه رقابتی است، اما نمایشگاه‌های تخصصی و بین‌المللی ایران از جمله نمایشگاه صنعت در و پنجره بیشتر به واردات کالاهای مشابه و حضور شرکت‌های خارجی در بازار ایران کمک کرده تا توسعه صادرات و حضور شرکت‌های ایرانی در بازارهای هدف.

 وقتی نمایشگاهی تحت عنوان نمایشگاه بین‌المللی برگزار می‌شود بدین معنی است که شرکت‌کنندگان خارجی نیز می‌توانند در آن حضور یافته و محصولات و خدمات خود را ارائه کنند، در غیر این صورت باید با عنوان ملی استانی برگزار شود. اصولاً مفهوم یک نمایشگاه بین‌المللی با حضور هرچه بیشتر شرکت‌ها و کشورهای خارجی محقق می‌شود که البته در کشور ما به دلیل نوع مناسبات بین‌المللی ما با سایر کشورها و نیز موضوع تحریم‌ها، درصد بسیار کمی از کل فضای نمایشگاه را شرکت‌های خارجی در اختیار می‌گیرند. بدیهی است اگر روابط ما با دنیا عادی و مثل سایر کشورها بود تعداد کشورها و شرکت‌های خارجی حاضر در نمایشگاه‌های ما بسیار بیشتر از این می‌بود. در مورد نمایشگاه در و پنجره هم که موضوع بحث ماست تاکنون بطور معمول 5 تا 10 درصد از فضای نمایشگاه در اختیار شرکت‌های خارجی بوده است که رقم زیادی نیست. هدف از حضور هرچه بیشتر شرکت‌های خارجی هم دلایل و منطق خاص خود را دارد که از جمله آن‌ها انتقال تکنولوژی روز دنیا و ایجاد فضای رقابتی در جهت بهبود کیفی محصول و نیز برقراری تعاملات صنعتی و تجاری میان شرکت‌های ایرانی و همتایان و مشتریان خارجی است. البته اجازه دهید به این نکته هم اشاره کنم که برخلاف آنچه که در این سؤال مطرح شده، هرگاه می‌خواهند نمایشگاه‌های ما را مورد انتقاد قرار دهند به این موضوع اشاره می‌کنند که چرا حضور کشورهای خارجی به خصوص کشورهای اروپایی در نمایشگاه‌های ایران ضعیف است و ما هم ضمن وارد دانستن این انتقاد در پاسخ ناچاریم به موضوع تحریم‌ها و عدم تمایل کشورهای اروپایی به حضور در نمایشگاه‌های کشورمان اشاره کنیم. این اولین بار است که بنده عکس این مطلب را می‌شنوم که به بودن شرکت‌های خارجی در نمایشگاه انتقاد می‌شود. درخصوص توسعه صادرات و تسهیلات تجاری که برعهده شرکت سهامی نمایشگاه‌ها است بنده نمی‌توانم اظهار نظر کنم و مسلماً در حوزه اختیار و وظایف مسئولین شرکت مذکور است ولی صرفاً در بخش مشارکت در نمایشگاه‌ها، یک وجه حمایتی شرکت مذکور به هزینه مشارکت در نمایشگاه برمی‌گردد که همان‌گونه که قبلاً عرض کردم هزینه مشارکت برای شرکت‌های ایرانی 27 یورو و برای شرکت‌های خارجی حداقل 270 یورو است که این تفاوت نرخ هم صرفاً به منظور حمایت از تولیدکنندگان ایرانی است که در دهه 60 در برنامه دوم توسعه با هدف حمایت از تولید داخلی توسط وزارت بازرگانی وقت و سازمان حمایت از مصرف‌کننده به تصویب رسیده است. ولی علی ای‌حال درخصوص تسهیلات تجاری و حمایت از توسعه صادرات بهتر است گفتگویی با متولیان این امر داشته باشید.

  در نامه رئیس انجمن به آقای قبادی که البته رونوشت آن برای شما ارسال شده، به صراحت آمده که این نمایشگاه تاثیر چندانی بر بازاریابی و فروش محصولات اعضا ندارد و به همین دلیل انجمن قصد انعقاد قرارداد مشارکت جمعی را نخواهد داشت. پاسخ شما به این فراز از نامه چیست؟

 نظرات در این زمینه متفاوت است. همه گروه‌ها و شرکت‌کنندگان در نمایشگاه این نظر را ندارند. به طوری که یکی از گروه‌های شرکت‌کننده در نمایشگاه حتی در شرایط خاص فعلی، امسال گسترده از سال‌های پیش در نمایشگاه حضور یافته است. ولی به نظر بنده عوامل اصلی در این خصوص در مقطع فعلی به رکود بازار، عدم رونق صنعت ساختمان، ضعف بنیه مالی مصرف‌کنندگان، بالا بودن قیمت تمام شده محصول، مشکلات ورود کالا و تجهیزات و نیز عدم رضایت مصرف‌کنندگان از کیفیت بعضی از محصولات تولیدی یا وارداتی برمی‌گردد. بدیهی است که در این اوضاع و احوال خود ما هم انتظار رشد آن‌چنانی نمایشگاه را نداریم وگرنه این همان نمایشگاهی است که از ده سال قبل برگزار می‌شده و در زمانی که رونق بازار در حد نسبتاً خوبی بوده بازخورد بیشتری هم برای شرکت‌کنندگان داشته است. مواردی که عرض کردم نتیجه ارزیابی نظرات و گفتگوهایی است که هم با شرکت‌کنندگان در نمایشگاه داریم و هم مخاطبان نمایشگاه به ویژه در زمینه کیفیت کالاها با ما مطرح کرده‌اند. به هرحال به جهت ماهیت کار نمایشگاهی، ما با تعداد بسیار زیادی از شرکت‌های تولیدی، بازرگانی و خدماتی فعال در این صنعت در تماس هستیم و مواردی که از گروه‌های مختلف حاضر در این صنعت متوجه می‌شویم بسیار متفاوت از یکدیگر است و هر گروه به فراخور اوضاع و شرایط صنفی خود مسائل و نظرات مختلفی را مطرح می‌نمایند.

  آقای امینیان اگر بخواهیم یکی از ایرادهای اصلی نمایشگاه‌های ایران را بررسی کنیم، به موضوع مهم پراکندگی اطلاعات شرکت‌های حاضر در نمایشگاه و نبود پایگاه و یا سازوکاری برای جمع آوری شرکت کنندگان و بازدیدکنندگان برمی‌گردد که مصداق روشن آن کتاب نمایشگاه‌هاست که بیشتر به درد ویترین می‌خورد و دست‌کم 80 درصد اطلاعات آن فاقد کارایی است. همین مساله هم از سوی منتقدان مورد سوال است. قبول دارید که این خلاء باید برطرف شود؟

 در مورد کتاب نمایشگاه روال کار به این ترتیب است که تمامی شرکت‌کنندگان در نمایشگاه باید اطلاعات شرکت خود را جهت درج در کتاب در اختیار ما قرار دهند که شامل مشخصات تماس و نوع فعالیت شرکت‌کنندگان است و همین اطلاعات عیناً در کتاب نمایشگاه چاپ می‌شود. درج این اطلاعات هم رایگان است تا شرکت‌ها از ارائه آن امتناع نورزند و صرفاً شرکت‌هایی را شامل می‌شود که در نمایشگاه حضور یافته‌اند. بنابراین نمی‌دانم که چگونه اطلاعات این شرکت‌ها می‌تواند تا 80 درصد فاقد کارایی باشد. به عبارت بهتر کتاب نمایشگاه‌ها بانک اطلاعاتی صنعت مربوطه نیست و فقط مجموعه اطلاعات شرکت‌کنندگان در نمایشگاه‌ها است نه چیز دیگری. حال اگر شرکتی تمایل به ارائه اطلاعات بیشتری جهت معرفی بهتر خود داشته باشد باید در کتاب، آگهی مختص خود را درج نماید. این روال معمول و استاندارد کتاب‌های نمایشگاهی در همه نمایشگاه‌های دنیاست.

  شما سال گذشته در گفتگو با دنیای نما و پنجره گفتید که چندسالی است دنبال تغییر زمان نمایشگاه هستید اما فشردگی تقویم نمایشگاه‌ها و بزرگی اندازه نمایشگاه یکی از این موانع است، فکر می کنید زمان برگزاری نمایشگاه در سال آینده قابل تغییر خواهد بود؟

 بله همانطور که پیش از این عرض کردم تغییر زمان برگزاری نمایشگاه در سال 98 اتفاق خواهد افتاد و در سال آینده نمایشگاه بین‌المللی در و پنجره و صنایع وابسته تهران در سه ماهه دوم سال برپا خواهد شد.

  سوال آخر: برخی به کنایه میگویند نگاه شرکتهای برگزار کننده نمایشگاهها بیشتر به جیب شرکتهای مشارکت کننده است و صدای آنها را نمی شنوند. البته شرکتی که شما مسئولیت آن را دارد، به تجربه ثابت کرده که دنبال تعامل سازنده و شنیدن صدای شرکتها و فعالان حاضر در نمایشگاه است، به نظرتان راه پاسخ به انتقادها و برداشتن موانع چیست و آیا راه برای گفتگو جهت رسیدن به نتیجه بهتر باز خواهد بود؟

بنده در مورد سایر برگزارکنندگان نمایشگاه‌ها اعم از دولتی یا خصوصی نمی‌توانم اظهار نظر کنم ولی در مورد شرکت خودمان یعنی شرکت بین‌المللی بازرگانی و نمایشگاهی تهران باید بگویم که ما حتی یک ریال بیشتر از آنچه که از سوی دولت برای نمایشگاه‌ها مصوب شده تحت هیچ عنوانی دریافت نمی‌کنیم. مثل بعضی از نمایشگاه‌هایی هم که بخش دولتی یا تشکل مربوطه شرکت‌ها را به انحاء مختلف وادار به حضور یا عدم حضور در نمایشگاه می‌کنند، کسی را اجبار یا تهدید نمی‌کنیم. هر مشکل یا مورد خاصی هم که در حوزه کاری خودمان باشد و شرکت‌کنندگان با آن روبرو باشند تا آخرین حد توان‌مان تلاش در برطرف کردن‌شان داریم. ولی بعضی از مشکلات واقعاً در حیطه اختیارات ما نیست، مثل مسائل مربوط به سالن‌ها و مستحدثات نمایشگاه که صرفاً در اختیار شرکت سهامی نمایشگاه‌های بین‌المللی ایران است. هرچند که تعامل و همکاری بسیار خوب، سازنده و پویایی با شرکت نمایشگاه‌ها داریم و در زمینه رفع مشکلات، از هر کاری که از ما ساخته باشد دریغ نمی‌کنیم. باید این نکته را هم اضافه کنم که انجمن برگزارکنندگان نمایشگاه‌های بین‌المللی ایران که اعضاء آن همگی واجد مجوز برگزاری نمایشگاه و دارای گرید هستند در خصوص مرتفع کردن مشکلات و رسیدگی به مسائل شرکت‌کنندگان تعامل خیلی خوبی با شرکت سهامی نمایشگاه‌ها دارد و تلاش زیادی در جهت به حداقل رسانیدن نقاط ضعف نمایشگاه‌ها در جریان است. ولی در هر صورت نمی‌توانم منکر این واقعیت شوم که هنوز فاصله ما از نظر کیفیت برگزاری نمایشگاه‌ها به دلایل بسیار متعدد و پیچیده، با کشورهای پیشرفته بسیار زیاد است. پیشنهادی که به نظر من می‌رسد این است که شرکت‌کنندگانی که حداقل در نمایشگاه‌هایی که برگزاری آن‌ها برعهده ماست، مسائل و مشکلاتی را که دارند و یا انتقاداتی که در هر زمینه و حوزه‌ای به نظرشان می‌رسد به ما منعکس کنند و ما هم حتماً در جلسات و کمیته مشترک انجمن و شرکت سهامی نمایشگاه‌ها آن‌ها را به منظور یافتن راه‌حل‌های مناسب مطرح می‌کنیم. در پایان بر این نکته بسیار مهم تأکید می‌کنم که اولین و مهمترین هدف و ایده‌آل شرکت ما این است که هم شرکت‌کنندگان و هم بازدیدکنندگان از حضورشان در نمایشگاه واقعاً منتفع و راضی باشند و نمایشگاه همیشه به‌عنوان نقطه اتکاء قابل اطمینان در جهت رونق کسب و کار ایشان و در نهایت پیشرفت اقتصادی کشورمان مطرح باشد.


ارسال نظر

ارسال