اخبار شرکت‌ها
آخرین خبر
رنج بی‌کیفیت‌ها در صنعت در و پنجره
مهندس سید اخوان دستمالچی*
خبرنامه
 
پست الکترونیکی خود را وارد نمایید
شماره خبر : 5646
تاریخ انتشار : جمعه 27 آذر 1394 ساعت 20:32
دولت و ساختمان‌های انرژی خوار

دولت و ساختمان‌های انرژی خوار

رضا کربلایی

دنیای پنجره : ایران با روند کنونی مصرف انرژی در آینده نه چندان دور به جای صادرکننده انرژی به واردکننده انرژی می‌شود. این هشداری است که مقامات ارشد وزارت نفت از جمله بیژن زنگنه، وزیر نفت کشورمان به صراحت از آن سخن گفته است.

سخنی که البته نادیده گرفتن آن در سال‌های آینده پیامدهای منفی ناشی از مصرف بالای انرژی به ویژه انرژی‌های فسیلی دردسرساز خواهد شد. این در حالی است که قوانین و مقررات بسیاری در خصوص بهینه‌کردن مصرف انرژی در کشور داریم که نسبت به اجرای آن کم‌توجهی می‌شود. یکی از دلایل این غفلت تاریخی، شاید ارزان بودن حامل‌های انرژی باشد ولیکن تجربه اجرای ناقص قانون هدفمندسازی یارانه‌ها نشان داد که صرف افزایش قیمت حامل‌های انرژی نمی‌تواند باعث جلوگیری از مصرف انرژی در کشور شود.

در سال‌های اخیر بیشترین بودجه بهینه‌سازی مصرف انرژی در کشور به دلایل مختلف در زمینه‌های مصرف شده که نتیجه مطلوبی به همراه نداشته است، حال آنکه کشورهای دیگر جهان با اولویت دادن به سازوکارهای غیرقیمتی از جمله اجرای طرح‌های کاهش مصرف انرژی به موفقیت‌های بزرگی دست یافته‌اند. یکی از بخش‌های پرمصرف انرژی در ایران، بخش ساختمان است به گونه‌ای که می‌توان ساختمان‌های ایران را در ردیف ساختمان‌های انرژی‌خوار جهان قرار داد. تجربه جایگزینی لامپ‌های کم‌مصرف به جای لامپ‌های پرمصرف رشته‌ای به خوبی نشان داد که در صورت وجود اراده حاکمیتی و داشتن برنامه اجرایی قوی، می‌توان گام‌های بلندی در کاهش مصرف انرژی بخش ساختمان و هدایت انرژی صرفه‌جویی شدن به دیگر بخش‌های اقتصادی از جمله تامین انرژی مورد نیاز صنایع و واحد‌های تولیدی برداشت.

واقعیت تلخ این است که وزارتخانه‌های نفت و نیرو به عنوان تامین‌کننده انرژی با وجود الزام‌های قانونی متعدد و سازمان‌ها و شرکت‌های مسوول در افزایش بهر‌وری انرژی و مصرف بهینه انرژی (نظیر سازمان بهره‌وری انرژی وابسته به وزارت نیرو یا شرکت بهینه‌سازی مصرف انرژی وابسته به وزارت نفت) نتوانسته‌اند به انتظارات و اهداف ملی و کلان کاهش مصرف انرژی در یک برنامه زمان‌بندی شده مشخص جامه عمل بپوشانند و عمده برنامه‌های این وزارتخانه‌های استراتژیک معطوف به تامین انرژی از یک سو و کاهش مصرف در بخش‌های دولتی و عمومی است. افزون بر این وزارت راه و شهرسازی و نهادهای وابسته به آن از جمله مرکز تحقیقات راه، ساختمان و شهرسازی، وظایف متعددی را برای کاهش مصرف انرژی در بخش ساختمان کشور بر عهده دارند.

اکتفا کردن به توصیه‌ها و تشویق کلامی مردم به کاهش دادن مصرف انرژی در بخش ساختمان و خانگی و تجاری بدون داشتن راهبردی مشخص و برنامه عملیاتی و اجرای سازوکارهای تشویقی  برای ساختمان‌های کم مصرف و تنبیه ساختمان‌های کم‌مصرف دیگر جوابگو و تامین کننده اهداف عالیه نظام جهت مصرف بهینه انرژی نیست. به همین دلیل کاهش مصرف و جلوگیری از هدررفت انرژی در ساختمان‌های کشور و بخش‌های خانگی و تجاری، مستلزم یک برنامه اجرایی شفاف و قابل فهم و قبول افکار عمومی است. چه با رشد تکنولوژی‌های نوین و سرمایه‌گذاری‌های انجام شده در بخش تولید و عرضه مصالح ساختمانی کاهش دهنده مصرف انرژی و دوستدار محیط زیست، بستر لازم برای بهبود و اصلاح ساختار مصرف انرژی در ساختمان‌های کشور فراهم است، منتها به دلیل گران بودن این تکنولوژی‌ها و مصالح نوین ساختمانی برای اکثریت شهروندان رغبتی جدی برای به کارگیری و جایگزینی آنها در ساختمان‌های موجود دیده نمی‌شود. یکی از گام‌های جدی دولت و دستگاه‌های مسئول این است که تسهیلات و اعتبارات بانکی ارزان‌قیمت و مشوق‌های مالیاتی برای شهروندانی در نظر گرفته شود که آمادگی دارند مصرف انرژی را در ساختمان‌های خود کاهش دهند. تجربه‌ای که در کشورهای اروپایی به خوبی جواب داده و حتی سرمایه‌گذاری در زمینه ساختمان‌های سبز و دوستدار محیط زیست را افزایش داده است.


ارسال نظر

سوال امنیتی : مجموع دو عدد 8 و 8 =